Ήταν 24 Φεβρουαρίου 1996, όταν ο Μανώλης Δουρής, ο προφυλακισμένος για τον θάνατο και τον βιασμό του 6χρονου γιου του Νικόλα, βρέθηκε κρεμασμένος με ένα καλώδιο τηλεόρασης μέσα στο κελί του, στις φυλακές της Κέρκυρας.
Μια υπόθεση που συγκλόνισε όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά και το παγκόσμιο γίγνεσθαι, με στοιχεία που θυμίζουν θρίλερ του Χίτσκοκ και με αναπάντητα ερωτήματα: Γιατί αυτοκτόνησε ο Μανώλης Δουρής; Από τύψεις για το έγκλημα που κατηγορήθηκε ότι έκανε; Δεν άντεξε το λιντσάρισμα των συγκρατουμένων του; Ή μήπως δεν άντεξε την τιμωρία για ένα έγκλημα που δεν διέπραξε; Πότε έλεγε αλήθεια; Όταν συνελήφθη ή μετά, που ισχυριζόταν ότι δεν ήταν εκείνος ο φονιάς;
Σε λίγες ημέρες συμπληρώνονται 30 χρόνια από τότε που ο «φάκελος Δουρή», ουσιαστικά με τη θηλιά που μπήκε στον λαιμό του πατέρα Μανώλη Δουρή, έκλεισε οριστικά, χωρίς ωστόσο η υπόθεση αυτή να σταματήσει να θεωρείται ιστορική και μία από τις πιο αποτρόπαιες όλων των εποχών!
Η «Espresso» ταξίδεψε στο λεγόμενο «χωριό του Δουρή», εκεί όπου έμενε η οικογένεια Δουρή και συνεχίζουν να διαμένουν μερικά από τα μέλη της οικογένειας. Καταγράψαμε με γλαφυρό τρόπο τις απόψεις των κατοίκων της περιοχής (30 χρόνια μετά το κλείσιμο του φακέλου), αλλά και όσα μας είπε η χαροκαμένη μάνα του 6χρονου Νικόλα, ο οποίος βιάσθηκε και θανατώθηκε με τον πιο τραγικό τρόπο.
Περιηγηθήκαμε στα γραφικά σοκάκια της μικρής κωμόπολης, εκεί όπου έπαιζε ανέμελα το μικρό παιδί, μέχρι που ένα χέρι να του κόψει το νήμα της ζωής, ενώ οι κάτοικοι για πρώτη φορά μάς πήγαν και στην αλάνα όπου βρέθηκε νεκρό το 6χρονο αγόρι.
Τέλος, αναζητήσαμε στο κοιμητήριο της περιοχής το μνήμα της οικογένειας Δουρή, όπου μπορεί να προσευχηθεί κάποιος. Προς έκπληξή μας, όμως, αυτό… δεν υπάρχει, καθώς, όπως μας είπε η καντηλανάφτισσα, πριν από μερικά χρόνια τα οστά του μικρού μαζί με του πατέρα πήγαν στο χωνευτήρι, έτσι ώστε να μη θυμίζει τίποτα από όσα συνέβησαν στην περιοχή.
